U uczniów najbardziej ceni dobre poczucie humoru. W czasie wolnym najchętniej zwiedza miejsca mniej lub bardziej znane i delektuje się pięknem przyrody. Dobry kontakt z uczniem to jej zdaniem najważniejsza rzecz pracy nauczyciela.

Gdy widzi jak uczniowie z pełnym zapałem pracują na zajęciach, wpatrzeni słuchają, co ma im do powiedzenia, z wypiekami na twarzach śpiewają, grają, podejmują zadania twórcze, sami naprowadzają na świetne rozwiązania - czuje,że kocha tę pracę. W czasie wolnym podróżuje po świecie, zwiedza kraje, albo wyrusza na wędrówki piesze, by dotrzeć do ciekawych miejsc i ludzi. Odwiedza też rodzinę, bo ceni rodzinność - podczas takich spotkań najbardziej się "uczymy drugiego człowieka". Kocha też książki filozoficzne, docierające do głębi problemów nurtujących nasz świat. W pracy nauczyciela ajważniejsze jest dla niej ciągle nowe podejście i spojrzenie na uczniów. Trzeba więc ciągle ładować akumulatory. Tylko jak to robić? I to jest najtrudniejsze. Ciągle się dokształcać? Na pewno też. Ale to za mało. Trzeba mieć chłonny umysł, ogarniać szerokie spektrum spraw publicznych i wychowawczych, egzystencjalnych i etycznych i jeszcze to wszystko z uśmiechem na twarzy przekazać młodemu pokoleniu. Trzeba najpierw wymagać od siebie, a wiedzę przekazywaną podawać z takim przekonaniem jakbyśmy podawali najlepsze lody na świecie. A Któż nie lubi lodów?

Szybkie i bez większych kłopotów opanowanie kolejnych wiadomości i umiejętności przez uczniów, chętne uczestnictwo w lekcji i sukcesy, które odnoszą w różnych konkursach to rzeczy, które cieszą ją najbardziej. W czasie wolnym najchętniej czyta książki (dużo książek-literatura fantasy i thrillery) i ogląda filmy(zwłaszcza w kinie-jego atmosfera pozwala na pełny odbiór danego obrazu). W pracy nauczyciela najważniejsze dla niej jest umiejętne przekazywanie posiadanej wiedzy, sprawienie, aby uczniowie nie bali się przedmiotu i nauczyciela. Ważne jest też, aby lekcje były prowadzone różnymi metodami, ciekawymi dla ucznia.

Najbardziej lubi, gdy uczniowie pozytywnie zaskakują ją swoją wiedzą i umiejętnościami. W wolnych chwilach najchętniej rozmawia i bawię się z córkami. Za najważniejszą w pracy nauczyciela uważa odpowiedzialność za to, co mówi i robi.

Najbardziej lubi, gdy uczniowie aktywnie biorą udział w zajęciach. Czas wolny poświęca czytaniu. Dobry warsztat pedagogiczny, umiejętność przekazywania wiedzy i zapanowania nad klasą są według niego najważniejszymi cechami nauczyciela.

Współpraca uczniów podczas dochodzenia do rozwiązania problemu oraz każdy ich sukces daje jej pewność, że ich wspólna praca przyniesie owoce. Lubi odpoczywać w swoim ogródku lub na spacerze z psami. U nauczycieli najbardziej ceni pomysłowość, rzetelnosć i poczucie humoru, które pozwala znosić przeciwności losu.Trzeba kochać dzieci i lubić swoją pracę.

Najbardziej lubi,gdy uczniowie zmieniają się w odkrywców i badaczy otaczającego świata. Gdy nie pracuje, najchętniej spotyka się z przyjaciółmi, a potem czyta, czyta, czyta...W pracy nauczyciela oprócz kompetencji najważniejsze jest poczucie humoru i własnej wartości.

Nauczycielem została z przypadku ale traktowanie każdego ucznia jak kogoś wyjatkowego, niepowtarzalnego, od którego każdy może się wiele nauczyć jest dla niej najważniejsze. Lubi gdy uczniowie myślą samodzielnie, rozwiązują problemy, dyskutują, zadają dociekliwe pytania. W czasie wolnym czyta reportaże i poezje, śpiewa w chórze, chodzi na dłuuugie spacery i marzy o wakacjach i podróżach.

Najbardziej lubi, gdy uczniowie wykazują chęci i są aktywni na zajęciach, podsuwaja własne pomysły ćwiczeń lub zabaw o charakterze ruchowym oraz nabierają wewnętrznej motywacji do ćwiczeń i wysiłku fizycznego. Czas wolny spędza na łonie natury (las, jeziora, góry), gdzie można się wyciszyć, jeździ na rowerze, pływa. Lubi też kino i książki. W pracy nauczyciela za najważniejsze uważa: chęć pomocy uczniom, cierpliwość i wyrozumiałość oraz kształtowanie osobowości młodych ludzi.

Prowadzi zajęcia autorskimi metodami pracy twórczej. W naszej szkole zainicjowała i zrealizowała wiele projektów, które zostały uhonorowane głównymi nagrodami w konkursach filmowych, fotograficznych, plastycznych i teatralnych. Najbardziej lubi, gdy dzieci i młodzież odnajdują radość w tworzeniu, znajdują w sobie siłę i ochotę do przekraczania własnych słabości, przełamywania stereotypów, a nawet wnoszenia owych jakości w różnorodnych dziedzinach sztuki. To dla ucznia jest prawdziwa szkoła życia, bowiem tworząc, dziecko uczy się planowania pracy, współpracy w grupie i przewidywania jej rezultatów. Inicjując własne pomysły, nabywa doświadczeń w koordynacji pracą zespołu, uczy się odpowiedzialności i empatii, a także, co bardzo ważne, wytrwałości w dążeniu do ukończenia dzieła. Nic nie sprawia tak wielkiej satysfakcji jak radość spełnienia! Prywatnie nie ma zbyt wiele czasu, więc każdą wolną chwilę zamienia w podróż. Dokąd? Dokąd oczy poniosą... Świat jest miliardem doznań, można go nie tylko podziwiać, ale doświadczać, może czasem zmieniać i przynajmniej troszeczkę zrozumieć…

Będąc dzieckiem nauczycieli, młodość spędziła na robieniu wszystkiego, aby nie kontynuować rodzinnej tradycji. Pracowała w teatrze, w księgarni, była dziennikarką i dopiero stan wojenny zadecydował o tym, że postanowiła przetrwać ciężkie czasy w roli nauczycielki. Okazało się, że praca z młodzieżą daje jej najwięcej satysfakcji i radości. Co roku wyrzuca stare lekcyjne konspekty, aby tworzyć nowe, iść z duchem czasu i spełniać oczekiwania nowego pokolenia. Jest autorką wielu szkolnych projektów /Rodzinny Festyn w Oliwskim ZOO, współpraca z małymi Polakami z Białorusi/. Jej absolwenci wracają do niej po rady, kiedy przychodzi czas matur, a i potem utrzymują z nią kontakt. Zawsze ma serce i czas dla swoich uczniów i wychowanków. Opublikowała sześć tomików poetyckich, napisała operowe libretto, kilka tekstów piosenek śpiewanych m.in. przez Edytę Geppert, Pawła Kukiza, Jacka Wójcickiego. Lubi, gdy coś się dzieje. Nigdy nie uważała, że nauka jest w życiu najważniejszą, dlatego żegluje, podróżuje, organizuje spływy kajakowe, jeździ na rowerze. Jej największą wadą jest czytanie książek, bo nie ma z tego powodu czasu na sprzątanie. Ponieważ - jak twierdzi sama - żyje już bardzo długo, nie można w tak krótkiej notce zmieścić wszystkich informacji na jej temat. Zainteresowanych ploteczkami o pani Bożenie odsyłamy pod adres:www.bozenaptak.ovh.org

Najbardziej cieszy ją, gdy uczniowie mówią, że lubią chodzić do szkoły, są zadowoleni ze swojej pracy, podejmują nowe wyzwania, zgłaszają własne propozycje i pomysły, są zgodni i koleżeńscy, potrafią się dzielić, pamiętają o innych. W wolnych chwilach czyta wszystko, na co ma ochotę, ogląda filmy, uczy się francuskiego, jeździ na rowerze, spaceruje i... piszę bajki. W pracy najważniejsze jest dla niej poczucie, że robi to co lubi i że to całkiem nieźle wychodzi, jasno określone zasady, konsekwencja, pomysłowość, otwartość oraz radość z tego, że jest nauczycielem.

Najbardziej lubi, gdy uczniowie uśmiechają się, dziwią się, że zajęcia już się kończą, dzielą się swoimi radościami i problemami - wtedy czuje ich zaufanie.W wolnych chwilach wyrusza w teren- najchętniej góry i las, czyta, ogląda filmy, jeździ na rowerze, łyżwach a czasem po prostu najzwyczajniej w świecie leniuchuje. Zaangażowanie, pasja, elastyczność (np nagła zmiana koncepcji zajęć gdy zachodzi konieczność), kompetencja, umiejętność wysłuchania innych oraz........odrobina szaleństwa ;) to rzeczy, które w swej pracy uważa za najważniejsze.